Doğru yazım “Meyve” şeklindedir. “Meyva” yazımı bu kullanım için yanlıştır.
Bitkilerde çiçeğin döllenmesinden sonra gelişen, çoğunlukla çekirdek veya tohum taşıyan yenilebilir bölüme meyve denir. Elma, armut, portakal ve üzüm günlük yaşamda en bilinen meyve örneklerindendir.
Kelimenin doğru yazımı “meyve” şeklindedir. “Meyva” yazımı yanlıştır. Sözcüğün son harfi “a” değil, “e”dir.
“Meyve suyu”, “meyve tabağı”, “taze meyve” ve “meyve bahçesi” gibi kullanımlarda kelimenin sonundaki “e” harfi korunur.
Meyve kelimesi “mey-ve” biçiminde hecelenir. İkinci hece “ve”dir ve kelime “e” harfiyle biter.
Ek ve türevlerde kök korunur: meyveyi, meyvenin, meyveler ve meyveli. Son ünlü çekim sırasında “a”ya dönüşmez. Yazım, kelimenin yalın ve ekli biçimlerinde aynı temel kurala göre sürdürülür.
Bazı bölgesel söyleyişlerde son ünlünün “a”ya yaklaşması, kelimenin “meyva” biçiminde yazılmasına neden olur.
“Meyva suyu aldık.” ve “meyvalı tatlı” yanlıştır. Doğru kullanımlar “meyve suyu” ve “meyveli tatlı” şeklindedir. Yanlış biçimin konuşmada yaygın olması, onu standart yazım hâline getirmez.
Meyve suyu, meyve tabağı ve meyve salatası iki ayrı kelimeyle başlayan söz gruplarıdır.
Doğru son ünlüyü hatırlamak için meyveli, meyveler ve meyvenin biçimlerine bakılabilir. Kelimenin anlamı cümlenin bağlamına göre belirginleşir; temel yazım biçimi değişmez.
Kelimeyi dinleyerek öğrenin.
Geri bildiriminiz bizim için değerli.
Yorumlar
Görüşlerinizi paylaşın veya diğer okuyucuların yorumlarını inceleyin.