Doğru yazım “Yeğen” şeklindedir. “Yiğen” yazımı bu kullanım için yanlıştır.
Bir kişinin kardeşinin çocuğunu anlatmak için yeğen kelimesi kullanılır. Günlük kullanımda bazı bölgelerde daha genç akrabalar veya yakın çevredeki çocuklar için de bir seslenme sözü olarak kullanılabilir.
Kelimenin doğru yazımı “yeğen” şeklindedir. “Yiğen” yazımı yanlıştır. Sözcüğün ilk hecesinde “i” değil, “e” harfi bulunur.
“Yeğenim”, “yeğenine hediye almak”, “kız yeğen” ve “erkek yeğen” gibi kullanımlarda kelimenin doğru kökü korunur.
Yeğen kelimesi “ye-ğen” biçiminde hecelenir. İki hece arasında yumuşak ğ bulunur.
Ek ve türemiş biçimlerde kök korunur: yeğeni, yeğenin, yeğenler ve yeğenim. “Yiğen”, “yiğeni” ve “yiğenim” biçimleri standart değildir. Kelimenin yalın, ekli ve türemiş biçimlerinde aynı temel yazım ilkesi korunur.
Bazı ağızlarda ilk hecenin “yi”ye yakın söylenmesi, kelimenin “yiğen” biçiminde yazılmasına yol açabilir. Bölgesel telaffuz standart yazımı değiştirmez.
“Yiğenim geldi” ve “yiğenine hediye aldı” yazımları yanlıştır. Doğru biçimler “yeğenim geldi” ve “yeğenine hediye aldı” şeklindedir.
Yeğen kelimesi bazı kullanımlarda kardeş çocuğunun yanı sıra kuzen çocuğu için de kullanılabilir. Akrabalık derecesi bağlama ve bölgesel kullanıma göre değişebilir.
Kelimenin yazımını “leğen” sözcüğüyle ses benzerliği kurarak hatırlamak mümkündür; her iki kelimenin ilk hecesinde de “e” ünlüsü bulunur.
Kelimeyi dinleyerek öğrenin.
Geri bildiriminiz bizim için değerli.
Yorumlar
Görüşlerinizi paylaşın veya diğer okuyucuların yorumlarını inceleyin.