Doğru yazım “Mezkûr” şeklindedir. “Mezkür, Meskür” yazımı bu kullanım için yanlıştır.
Daha önce sözü edilen, yukarıda anılan veya belirtilmiş olan kişi ve durumları anlatmak için mezkûr kelimesi kullanılır. Sözcük daha çok hukukî, resmî ve eski üsluba sahip metinlerde görülür.
Kelimenin doğru yazımı “mezkûr” şeklindedir. “Mezkür” ve “meskür” yazımları yanlıştır. Sözcükte “z” harfi bulunur ve uzun “u” sesini göstermek için “û” kullanılır.
“Mezkûr madde”, “mezkûr kişi”, “mezkûr taşınmaz” ve “yukarıda mezkûr hususlar” gibi kullanımlarda doğru harf dizilişi korunur.
Mezkûr kelimesi “mez-kûr” biçiminde hecelenir. İlk hecede “z”, ikinci hecede düzeltme işaretli “û” bulunur.
Kelime çoğunlukla sıfat görevinde kullanılır: mezkûr belge, mezkûr kişi, mezkûr hüküm. Bu kullanımlarda harf yapısı değişmez. Yazım, kelimenin yalın ve ekli biçimlerinde aynı temel kurala göre sürdürülür.
Sözcüğün günlük dilde seyrek kullanılması, “z” sesinin “s” ile ve uzun “û”nun “ü” ile karıştırılmasına yol açar.
“Meskür madde” ve “mezkür kişi” yanlıştır. Doğru kullanımlar “mezkûr madde” ve “mezkûr kişi” şeklindedir. Yanlış biçimin konuşmada yaygın olması, onu standart yazım hâline getirmez.
Mezkûr, daha önce adı geçen veya sözü edilen kişi ve nesneleri belirtir.
Güncel ve sade metinlerde adı geçen, anılan, sözü edilen veya belirtilen ifadeleri tercih edilebilir. Kelimenin anlamı cümlenin bağlamına göre belirginleşir; temel yazım biçimi değişmez.
Kelimeyi dinleyerek öğrenin.
Geri bildiriminiz bizim için değerli.
Yorumlar
Görüşlerinizi paylaşın veya diğer okuyucuların yorumlarını inceleyin.