“Esef” mi “eshef” mi?

Esef Nasıl Yazılır?

Örnek Cümleler

• Yaşanan aksaklığı büyük bir esefle karşıladık.
• Verdiği sert tepki nedeniyle sonradan esef duydu.
• Kurul, olaydan duyduğu esefi yazılı bir açıklamayla bildirdi.
• Böyle önemli bir fırsatın kaçırılması gerçekten esef vericiydi.
• Yıllar sonra o kararından dolayı esef ettiğini söyledi.

Yazım Kuralı

Esef kelimesi “e-s-e-f” harflerinden oluşur. Kelimenin ikinci hecesinde veya “f” harfinden önce “h” harfi bulunmaz. Bu nedenle sözcük, duyulduğu düşünülen ek bir sesi yansıtacak şekilde yazılamaz.

Doğru biçim esef, yanlış biçim ise “eshef”tir. Kelime ek aldığında da temel yazımı korunur: “esefi”, “esefle”, “eseften” ve “esefli” gibi kullanımlarda araya “h” harfi girmez.

Sık Yapılan Hata

Esef kelimesinin günlük dilde çok sık kullanılmaması, bazı kişilerin sözcüğün harf yapısından emin olamamasına neden olur. Özellikle kelime hızlı veya vurgulu söylendiğinde arada bir “h” sesi varmış gibi algılanabilir ve “eshef” biçiminde yazılabilir.

Bu yanlışlık telaffuza dayalı bir tahminden kaynaklanır. Kelimenin doğru yazımını hatırlamak için “esef duymak” ve “esefle karşılamak” kalıplarındaki kısa ve yalın esef biçimi esas alınmalıdır.

Ek Bilgi

Esef, sıradan bir üzüntüden çok, yaşanan bir durumun uygun bulunmadığını veya pişmanlık uyandırdığını ifade eden bir kelimedir. Bu nedenle resmî açıklamalarda, eleştiri yazılarında ve edebî metinlerde daha etkili bir anlatım sağlayabilir.

Kelime; “esef duymak”, “esef etmek”, “esefle karşılamak” ve “esef verici” gibi sözlerle kullanılabilir. Daha günlük bir anlatımda ise bağlama göre “üzülmek”, “pişman olmak” veya “üzücü bulmak” ifadeleri tercih edilebilir.